Strona główna
Nawigacja
Artykuły

sondy
Jak oceniasz wiedze w portalu
Przydatna wiedza
Może być
Wiedza nieprzydatna

Wyniki

Skorzystaj z wyszukiwarki-wpisz interesujace słowo/słowa
Szukaj:
Wspomóż nas artykułem lub dowolnym tekstem

Jesli chesz nas wspomóc dodaj przez ten formularz tekst lub dodowleny artykuł, a my go opublikujemy na stronie. Tekst musi być tylko czastą wiedzą bez komentarzy lub opinii. Z powodu braku czasu proszę o nie przesyałnie kopii z książek, stron internetowych czy czasopism nie mamy kiedy tego sprawdzać. Dziekujemy za każdy artykuł.

 

 

Przejdź do formularza aby dodać tekst

Biblijne podstawy sakramentu małżeństwa 2


TEOLOGIA MAŁŻEŃSTWA W ŚWIETLE SOBORU WATYKAŃSKIEGO II

 

 

 

 

 

 

 

 

Sobór Watykański II .omówił szczegółowo problematykę małżeństwa i rodziny w Konstytucji duszpasterskiej o Kościele w świecie współczesnym (KDK), stawiając ją na pierwszym miejscu wśród niektórych bardziej palących problemów doby obecnej. Poszerzył perspektywy chrześcijańskiego spojrzenia na małżeństwo. Koncentrował się na zagadnieniach: relacja osób, wspólnota życia, miłość małżeńska. Sobór określił małżeństwo przede wszystkim jako głęboką wspólnotę życia i miłości, ustanowioną przez Stwórcę i unormowaną Jego prawami, powstałą przez przymierze małżeńskie (KDK 48). Przymierze to jest faktem świadomym i wolnym dwojga osób, odniesionym do porządku wyznaczonego przez Boga. Sobór przyjął cztery kryteria oceny wartości małżeństwa: świętość, miłość, płodność, szacunek dla życia. Na tych elementach opiera się godność małżeństwa chrześcijańskiego.

 

 


Świętość małżeństwa

 

 

 

 

 

1. Świętość małżeństwa - Sobór. (KDK) przypomniał prawdy biblijne o małżeństwie. Bóg powołał do istnienia instytucję małżeństwa, włączył ją w porządek stwórczy i zbawczy. Dlatego każde małżeństwo ma znamię świętości, jest obrazem życia Trójcy św. oraz znakiem przymierza Boga z człowiekiem. Instytucja małżeńska i złączona z nią integralnie miłość małżeńska nastawione są na godzenie i wychowanie potomstwa. Małżeństwo jest tym uświęconym miejscem, gdzie każde nowe życie wchodzi we wspólnotę ludzką. Tę, jakoby naturalną świętość małżeństwa powiększa w szczególny sposób ustanowiony przez Chrystusa sakrament małżeństwa. Wprowadza on w pełni małżonków w Boże źródło miłości. Ludzka decyzja angażuje niejako Boga, by wspomagał mężczyznę i kobietę w realizacji wzniosłego powołania, które On sam im dał. Małżeństwo staje się obrazem niezwykłej jedności między Chrystusem a Kościołem. Chrystus uszlachetnia, podnosi miłość małżeńską i wprowadza ją w centrum życia Kościoła. Małżeństwo i wypływająca z niego rodzina stałą się podstawową, żywotną cząstką tego Kościoła - Kościołem domowym. Chrystus poprzez sakrament daje specjalne łaski małżonkom:
dla pogłębienia i umocnienia ich wzajemnej miłości, dla wychowania dzieci,
dla spełnienia zadań apostolskich w ich środowisku życia.

 

 

 

 

 

Na mocy sakramentu małżonkowie stają się przedstawicielami Chrystusa, kapłanami ogniska domowego. Świętość małżeństwa, zadania przed nim stojące domagają się od małżonków wierności i nierozerwalnej jedności. Zdrada małżeńska godzi nie tylko we współmałżonka, ale łamie przysięgę złożoną Bogu. Kościół przypomina, że małżeństwo chrześcijan, ważnie zawarte i dopełnione przez pożycie małżeńskie, żadną siłą ludzką nie może być rozwiązane. Sakrament sprawia, że także życie seksualne wchodzi w ramy rzeczywistości sakralnej, która je uświęca. Sakrament małżeństwa nie może zamykać się w samej chwili obrzędu liturgicznego. Dokonuje się on nieustannie, ilekroć małżonkowie, będąc w stanie łaski, realizują pełnię miłości otrzymanej od Boga.



Miłość małżeńska

 

 

 

2. Miłość małżeńska (KDK 49) - Miłość jest najdoskonalszą formą życia, Dlatego Pismo św. tym pojęciem określa samego Boga; Bóg jest miłością (1 J 4,16). W związku dwojga ludzi, który ma być obrazem Boga, miłość stanowi czynnik istotny, witalny. Sobór wyjaśnia, o jaką miłość chodzi, by odciąć się od treści niepełnych czy wypaczonych, określanych mianem miłości. Encyklika Humanae vitae (HV), opierając się na nauce Soboru, analizuje pojęcie miłości małżeńskiej i omawia jej cechy: na wskroś ludzka, pełna, wierna i wyłączna, płodna, (HV 8-9). Na wskroś ludzka - zarazem zmysłowa i duchowa, angażująca wolę, uczucia i popęd. Od strony cielesnej to nie „uśmierzanie namiętności", ale realizacja stwórczego porządku Bożego. Na tym tle akty małżeńskie mają swoją szczególną wartość (KDK 49, HV 11).

 

 

 

-Pełna - małżonkowie dzielą wszystko między sobą, bez niesprawiedliwych wyjątków czy egoistycznych rachub.

 

-wierna i wyłączna - nienaruszalna zasada jedności i nierozerwalności małżeństwa wyklucza związanie z inną osobą, choćby przypadkowe i przelotne.

 

-Płodna ­otwarta zawsze na przekazanie życia, gotowa do współpracy z Bogiem w tworzeniu i formowaniu nowego człowieka.

 

 

Sobór Watykański II (KDK) świadomie unikał rozważań nad hierarchią celów małżeństwa. Obcy mu byt podział na cel pierwszorzędny i cele drugorzędne, Usuwa jakiekolwiek podstawy fałszywej opozycji: dziecko czy miłość. Podkreśla nierozerwalną jedność między tymi aspektami powołania małżeńskiego. Ten sam popęd, który z woli Bożej wiąże mężczyznę i kobietę, prowadzi da współtworzenia nowego życia. Miłość, prokreacja, wychowanie, łączą się ściśle ze sobą w życiu małżeńskim. Nauka Soboru Watykańskiego II odcięła się ostatecznie od spuścizny neoplatonizmu, gnostycyzmu i manicheizmu, patrzących z pogardą na ciało, życie seksualne, miłość małżeńską, gdzie małżeństwo zawierano tylko po to, by posiadać prawne potomstwo.

 

 

 

 


Płodność

 

 

 

3. Płodność. Językiem współczesnym można by to nazwać: odpowiedzialne rodzicielstwo. Rozwinięciem i pogłębieniem myśli soborowej na ten temat (KDK 50) jest encyklika Humanae vitae. Dzieci są najcenniejszym darem małżeństwa i rodzicom przynoszą najwięcej dobra (KDK 50). Rodzicielstwo to realizacja zadania. które Stwórca postawił przed ludźmi (Rdz 1,28), współpraca z Bogiem. Każde życie jest tak wielkim dobrem, że Kościół myśli najpierw o jego rozkwicie, a dopiero na drugim miejscu mówi o zgodnej z naturą regulacji poczęć. Odpowiedzialne rodzicielstwo suponuje gotowość przyjęcia liczniejszego potomstwa, a nie tylko odłożenie decyzji powołania nowego życia do istnienia. Prawdziwa bowiem miłość chce i musi się uzewnętrznić, znaleźć swój owoc. Zmierza ku swemu przedłużeniu i wzbudzeniu nowego życia. Przekazanie życia to nie tyle obowiązek, ile naturalna potrzeba miłości. W świetle wypowiedzi Nauczycielskiego Urzędu Kościoła można ustalić kilka zasad w odniesieniu do tzw. „odpowiedzialnego rodzicielstwa":

 

-1° małżeństwo ze swej natury jest skiero­wane na budzenie życia (KDK 50);
-2° małżeństwo nie jest ustanowione wyłącznie dla rodzenia potomstwa (KDK 50);
-3° każdy akt małżeński musi zachować swoje wewnętrzne przeznaczenie do przekazywania życia (HV 11);
-4° do obojga małżonków razem należy ostateczna decyzja o liczbie dzieci, które chcą mieć i o momencie ich poczęcia (KDK 50, Popuiorum progressio 37);
-5° w podejmowaniu tej decyzji małżonkowie chrześcijańscy powinni kierować się sumieniem dostosowanym do prawa Bożego, posłuszni Nauczycielskiemu Urzędowi Kościoła, który wykłada to prawo autentycznie (KDK 50, HV 10).

 

 

 

W praktyce oznacza to odrzucenie jakiegokolwiek postępowania antykoncepcyjnego, a dostosowanie się do naturalnego rytmu płodności.
Z prokreacją związane jest wychowanie dziecka. Współpraca małżonków z Bogiem polega na powołaniu nowego życia do istnienia i całej dalszej formacji pełnej osobowości chrześcijańskiej, w myśl zasady; educatio est continua generatio (wychowanie jest przedłużeniem rodzicielskiego przekazu życia). Ten długi i trudny proces należy do głównych zadań małżeństwa.

 

 

 

 

Szacunek dla życia

 

 

 

4. Szacunek dla życia - Życie jest najcenniejszym darem Bożym. Kościół ponawia nieustannie apel o obronę każdego życia, a zwłaszcza nie narodzonego (KDK 51, HV 14). Życie ludzkie zaczyna się od momentu poczęcia; ma charakter uświęcony i nikomu nie wolno podnieść na nie ręki. Masowe zjawisko praktyk przerywania ciąży we współczesnym świecie spowodowało reakcję Stolicy Apostolskiej w postaci deklaracji o przerywaniu ciąży De abortu procurato z 18 XI 1974. Jest to przypomnienie nieodmiennej nauki Kościoła w tej dziedzinie: ani rodzina, ani władza polityczna... nigdy, pod żadnym pozorem nie mogą dopuścić przerywania ciąży (18). Jan Paweł II poświęcił tej sprawie przemówienie do Włoskiego Związku Lekarzy Katolickich z 28 XII 1978, stwierdzając z całą mocą, że praktyki przerywania ciąży sprzeciwiają się nie tylko moralności chrześcijańskiej, ale i naturalnej; stoją w oczywistej niezgodzie z etyką lekarską.
Bronisław Mierzwiński

 

 


Aspekty podstaw teologiczno-biblijnych małżeństwa:

 

 

 

W swoim orędziu o królestwie Bożym Jezus partnerskiemu wspólnemu życiu mężczyzny i kobiety w małżeństwie nadaje charakter „nowej wspólnoty”. Odwołując się do relacji o stworzeniu (por. Mt.19,4n), uwalnia ich partnerstwo od wszelkiej kazuistyki i stawia je wobec niczym nie ograniczonej woli Bożej. Tym samym pojmuje też związek płci nie ze względu na określone istotowe cechy mężczyzny i kobiety, lecz ze względu na ich teologiczny wymiar głębi. Odpowiedzialność mężczyzny i kobiety we wspólnym życiu ma swoją podstawę w odpowiedniości Boga i człowieka. W małżeńskiej wspólnocie życia rozwija się pełnia wspólnoty Bożej. W świetle Biblii miłość mężczyzny i kobiety jest nie tylko siłą, która opanowuje człowieka, lecz ze swej natury ma charakter poznawczy. . Właśnie dlatego, że pochodzi od Boga, chociaż sama nie ma natury bożej, tak uzdalnia człowieka, który „opuszcza ojca i matkę (Rdz 2,24; Mk 10,7), że nie musi o upewniać się co do partnera odwołując się do obrazu rodziców, albo innych mechanizmów projekcji, lecz akceptuje go w osobowej prawdzie. W swoim przepowiadaniu Jezus ujawnia nie tylko sens wspólnoty płci, taki jaki założony jest w porządku stworzenia, lecz radykalizuje związaną z nią wolność, czyniąc ja wolnością do naśladowania. W kontekście narastającego królestwa Bożego cudzołóstwo i list rozwodowy nie są już możliwościami, ale świadczą o zatwardziałości serca. Żądając od mężczyzny tak samo mocnego przywiązania do żony, Jezus broni nie tylko praw i godności kobiety, lecz zrównuje oboje, także w zakresie seksualnym.

 

 

 

W przepowiadaniu Kościoła pierwotnego wspólne życie mężczyzny i kobiety zostało podporządkowane powołaniu do świętości. Świętość ani nie żąda wrogiej postawy wobec ciała, ani nie oznacza rozwiązłości nie liczącej się z prawem. Wbrew grecki tendencjom gnostyckim do deprecjonowania i dezintegracji seksualnej Paweł w proces uświęcania wyraźnie włącza również ciało (1 Kor 6,13). Ponieważ wolność chrześcijańska płynąca z usprawiedliwienia obejmuje nie tylko ducha, lecz całego człowieka, przeto według Pawła seksualność ma udział w definitywności decyzji wiary. Należy ona konstytutywnie do tej rzeczywistości wiary, jaka w rozumieniu chrześcijańskim stanowi małżeństwo, tzn. jako wymiar ludzkiej zdolności kochania nie może być wyłączona z uobecnienia wydarzenia Chrystusa.

 

 

 

 

Rzeczywistość wiary, jaką jest małżeństwo i jaka znajduje wyraz w sakramentalności, nie usuwa ludzkiego charakteru Małżeństwa, lecz mimo całej Jego słabości wyzwala go do bycia dozgonnym związkiem międzyludzkim. Związek małżeński jest jako sakrament miejscem, w którym więź jedności Chrystusa z Kościołem zyskuje skuteczność i kształt. Paraleli miedzy mężczyzną i kobietą w małżeństwie, a Chrystusem i Kościołem (Ef 5, 22-23) nie można rozumieć na zasadzie analogii ról, ale chodzi tu o „jedność miłości jako takiej w jednym ciele, która stanowi realna podstawę tego podobieństwa. Małżeństwo wierzących jest więc aktem samorealizacji kościoła. Małżeństwo wskazuje na kruchość i niedoskonałość wszelkiej ziemskiej egzystencji przed Bogiem i właśnie dzięki temu – poza wszelka racjonalną kalkulacją głosi zbawczą bliskość Boga.
Chrześcijański pogląd na małżeństwo stanowi tez podstawę rozumienia szerszej wspólnoty, jaka jest rodzina – „Kościół domowy”. Uczestniczy on w posłannictwie Kościoła i uobecnia na swój sposób tajemnice Kościoła w świecie (por. Lumen Gentium 11 oraz Familiaris consortio 49). Rodzina może w jeszcze większym stopniu niż małżeństwo stać się miejscem historycznego odzwierciedlenia i realizacji życzliwości Boga dla swojego ludu i Chrystusa dla swego Kościoła.



admin, 01-12-2010, odsłon: 624
Dodaj komentarz
Twoje imie i nazwisko:

Wpisz komentarz:


Przepisz kod zabezpieczający:



tagi